Jedynie prawda jest ciekawa


SIC ITUR AD DEUM czyli „Tak idzie się do Boga”

15.11.2017
przedssatwienie
SIC ITUR AD DEUM czyli „Tak idzie się do Boga”

4 listopada 2017 r. w Centrum Św. Jana w Gdańsku, dzięki wsparciu finansowemu Fundacji im. Franciszka Stefczyka, odbyła się premiera opery „Sic itur ad Deum” (Tak idzie się do Boga) o życiu i męczeńskiej śmierci Św. Wojciechu.

Marek Richter – bazując na czytelnym libretcie Dariusz Wójcika i interesującej pod względem harmonicznym i melodycznym muzyce kompozytorki Beaty Wróblewskiej, stworzył zgrabny spektakl, który dzięki dodatkowym efektom - w postaci wizualizacji i fantastycznej gry świateł - nabrał charakteru widowiska operowego. Spektakl osadzony w realiach historycznych X wieku ukazywał sylwetki ważnych postaci żyjących w Europie w tamtych czasach, które miały znaczący wpływ na kształtowanie się stosunków społecznych, politycznych i religijnych. Postacie historyczne występujące w spektaklu to m.in. papież Jan XV, papież Grzegorz V; cesarz Otton III (dynastia Ottonów) panujący w cesarstwie niemiecko-rzymskim; książę Bolesław II Pobożny (dynastia Przemyślidów) panujący w Czechach oraz Bolesław książę Polan (dynastia Piastów) panujący w Polsce. Główną osią dramaturgiczną spektaklu była postać św. Wojciecha - człowieka szukający swojego miejsca, wyrastającego ponad przeciętność i wyprzedzającego własną epokę, którego historia życia przedstawiona była w porządku chronologicznym - od narodzin do męczeńskiej śmierci. Reżyser spektaklu poprzez wprowadzenie licznych scen rodzajowych ukazujących m.in. życie miasta, życie dworskie, pokazał obyczajowość tamtych czasów.

Dariusz S. Wójcik pisząc libretto oparł je na dwóch źródłach historycznych jakimi są „żywoty” Św. Wojciecha autorstwa Jana Kanapariusza i Brunona z Kwerfurtu oraz na faktach historycznych dotyczących realiów tamtej epoki, powiązań dynastycznych Piastów, Ottonów, czy wreszcie koligacji rodzinnych samego św. Wojciecha.

Nad stroną muzyczną spektaklu czuwał Piotr Staniszewski – znakomity dyrygent młodego pokolenia, który od kilku sezonów - związany jest artystycznie z Operą Narodową w Warszawie. Orkiestra kameralna pod jego batutą właściwie odczytała intencje kompozytora zawarte w zapisie nutowym kompletnego dzieła muzycznego stosując, m.in. bogatą artykulację i zróżnicowaną dynamikę.

Kompozycja Beaty Wróblewskiej oprócz arii, duetów i scen zbiorowych często charakteryzujących się pięknymi, śpiewanym refrenami, jak np. aria Matko Wojciecha: …okaż mu swe ulitowania nasz Królowa świata Pani ocal go Mario daj mu zdrowie on wierną służbą Ci odpowie… aria Cudzołożnicy: …o życie złudne, zgubne, złe w pułapkę swą schwytało mnie w miłosny czar wplątałam się o miłosierny rozgrzesz mnie…duet Wojciecha i Nila: …twój płacz mnie do głębi poruszył, twa miłość do Boga tak szczera i szczere dążenie twej duszy w nim szukającej ukojenia do wrót niebiańskich Zbawiciela…, czy też duet Chrobrego i Wojciecha: …wiara, nadziej i miłość nierozerwalne siostry trzy niech życiem naszym kierują aż po kres naszych ziemskich dni… zawierała łączniki muzyczne, które znakomicie ilustrowały szereg działań na scenie, podkreślały ich charakter i zapowiadały to, co za chwile miało się wydarzyć.

Ciekawym zamysłem inscenizacyjnym reżysera było przeniesienie niektórych działań aktorskich ze sceny na widownię. Dzięki temu zabiegowi widzowie oglądający przedstawienie zostali wciągnięci w akcję i sami niejako stali się aktorami w spektaklu.

Licznie przybyła do Centrum Św. Jana publiczność oglądała i słuchała opery w skupienie, jak modlitwy, której sama nie zagłuszała brawami po każdym popisie solistycznym, snując dyskretną paralelę między życiem utrwalonym przez sztukę, a życiem rzeczywistym, czyli własnym.

Interesująca i niebanalna muzyka Beaty Wróblewskiej, czytelny scenariusz Dariusz S. Wójcika, przemyślana w najmniejszych szczegółach reżyseria Marka Richtera, plastyczne wizualizacje Łukasza Czerwińskiego wzbogacone animacją Drzwi Gnieźnieńskich (Drzwi Św. Wojciecha), efektowny ruch sceniczny i choreografia Jarosława Rzepiaka, fantastyczne efektu świetlne, wartka akcja sceniczna, znakomite prowadzenie orkiestry przez Piotra Staniszewskiego, artystyczne popisy śpiewaków i aktorów, piękne kostiumy autorstwa Marii Kaczyńskiej, to atuty, które zagwarantowały spektaklowi sukces.

Po wybrzmieniu ostatnich dźwięków nastała wymowna cisza. Dopiero po jakimś czasie rozległy się brawa, które były długie i soczyste. Publiczność nagrodziła artystów i realizatorów spektaklu długotrwałą owacją na stojąco.

REALIZATORZY:

Dyrygent i kierownictwo muzyczne: PIOTR STANISZEWSKI

Reżyseria i inscenizacja: MAREK RICHTER

Asystent reżysera: DARIUSZ S. WÓJCIK

Choreografia: JAROSŁAW RZEPIAK

 

OBSADA:

Wojciech Sławnikowic – biskup Pragi: Dariusz S. Wójcik

Kronikarz/ Bogusza – zakonnik benedyktyński: Andrzej Śledź

Strzeżysława – matka Wojciecha/ Teofano – cesarzowa: Magdalena Witczak

Dytmar – I biskup Pragi/ Grzegorz V – papież: Piotr Macalak

Bolesław II Pobożny – książę czeski / Jan XV – papież: Sasza Reznikow

Wielich – doradca Wojciecha w Pradze/ Nil – asceta grecki/ Gaudenty – przyrodni brat

Wojciecha: Jacek Szymański

Bolesław – książę Polan ( od XIII w. zwany Chrobrym): Grzegorz Piotr Kołodziej

Cudzołożnica – kobieta możnego rodu: Barbara Lewicka

Wiwana – wdowa: Alicja Rumianowska Otton III – cesarz niemiecki: Filip Łach

Otton III – przyszły cesarz – syn

Ottona II: Kajetan Macalak

Leon – opat klasztoru benedyktyńskiego na Awentynie: Aleksander Kopecki oraz Jan Kanapariusz – zakonnik benedyktyński, Sicco – kapłan pruski, zakonnicy, halabardnik, posłaniec, wojowie, lud czeski, Gdańszczanie i Prusowie (studenci II roku Studium Wokalno-Aktorskiego im. Danuty Baduszkowej w Gdyni)

Koncertmistrz orkiestry: Natalia Walewska

Korepetytor solistów: Anna Mikolon

Wizualizacje: Łukasz Czerwiński

Projekt i wykonanie kostiumów: Maria Kaczyńska

 

W spektaklu wykorzystano fragmenty filmu „Drzwi Gnieźnieńskie” wg scenariusza

Wojciecha Kalwata prezentujące animację Drzwi Św. Wojciecha (projekt Fundacji Świętokrzyskiej Góry Historii).

Autorzy animacji: Piotr Janowczyk i Magdalena Gajewska.

 

MECENAT:

Fundacja Stefczyka www.kasastefczyka.pl

 

PATRONAT MEDIALNY:

TVP Historia Trójmiasto.pl POLMIC Radio Gdańsk

 

PARTNERZY:

Nadbałtyckie Centrum Kultury Fundacja Świętokrzyska Góry Historii Nord-Piano

 

ORGANIZATOR GŁÓWNY:

Stowarzyszenie Przyjaciół Teatru Otwartego w Gdańsku www.teatrotwarty.pl

26.09
2018

Kalendarium

Najbliższe wydarzenia i święta

więcej
CS-159fotoMINI

Czas Stefczyka 159/2018

PDF (5,69 MB)

pobierz najnowszy numer
archiwum numerów

Facebook