Jedynie prawda jest ciekawa

Gorące tematy:

Biskupi podkreślają znaczenie życia konsekrowanego

02.02.2015

Prymas Polski abp Wojciech Polak przewodniczył w katedrze gnieźnieńskiej Mszy św. z okazji święta Ofiarowania Pańskiego i Dnia Życia Konsekrowanego. „Jesteśmy z Ewangelii i dla Ewangelii. Jesteśmy po to, aby dziś dawać o niej świadectwo” – mówił do sióstr i braci zakonnych.

Wspólna modlitwa w bazylice prymasowskiej zgromadziła osoby konsekrowane z całej archidiecezji gnieźnieńskiej. Zgodnie z zachętą prymasa Polski siostry, bracia i ojcowie zakonni przywieźli z sobą relikwie założycieli swoich wspólnot zakonnych i osobistych patronów, za wstawiennictwem których modlili się przed rozpoczęciem Eucharystii. Uczestniczyli również w procesji ze świecami, a później odnowili śluby i przyrzeczenia zakonne.

Zwracając się do zgromadzonych Prymas Polski wskazał w homilii na rolę i miejsce osób konsekrowanych we współczesnym świecie, streszczając je za papieżem Franciszkiem w trzech słowach – Ewangelia, proroctwo i nadzieja. Jak podkreślił, Ewangelia jest źródłem i mocą życia konsekrowanego, a sercem Ewangelii jest spotkanie z Jezusem.

„Każda forma życia konsekrowanego, zauważa w swym liście na Rok Życia Konsekrowanego papież Franciszek, rodzi się z wezwania Ducha, by iść za Chrystusem, tak jak tego naucza Ewangelia. A dzisiejsza Ewangelia o ofiarowaniu Jezusa w jerozolimskiej świątyni przypomina również i to, że nie jest to, i nie może być droga wygodna, bez zobowiązań i bez przeszkód, bez wyzwań i stawianych na niej wciąż nowych wymagań. Iść za Chrystusem, tak jak tego naucza Ewangelia, to także dostrzec ów znak, któremu sprzeciwiać się będą. I chodzi najpierw o nas samych, o nasz wewnętrzny opór, o wszystko to, co w nas wciąż jeszcze Mu się sprzeciwia” – zauważył abp Wojciech Polak.

„Jesteśmy z Ewangelii i dla Ewangelii – mówił dalej. – Jesteśmy po to, by żyć jej słowami. Jesteśmy po to, aby dziś dawać o niej świadectwo” – dodał, podkreślając słowami papieża Pawła VI, aby było to świadectwo „sług, których życie jaśnieje zapałem”.

W odniesieniu do proroctwa metropolita gnieźnieński wskazał na prorokinię Annę – kobietę z jednej strony zatopioną w Bogu, z drugiej otwartą na ludzi, ich nadzieje i oczekiwania.

„Warto w Jej postaci zobaczyć też dziś i siebie” – mówił Prymas, dodając, że współczesnego świata – jak prosi Franciszek – nie przebudzą ani rewolucjoniści, ani trybuni ludowi. Nie od nich zależy przemiana świata. „Jedynie człowiek Boży, człowiek, który zna Boga i wie, że Bóg jest po jego stronie i który nie musi odpowiadać przed innymi panami, jak tylko przed Bogiem, a zatem człowiek, który wie, że nie jest nigdy sam, bo jest z nim Bóg, zdolny jest przebudzić świat” – zaznaczył Prymas.

I wreszcie trzecie słowo – nadzieja. Konsekrowani są nadzieją Kościoła, ale nie przez to – wskazał abp Polak – że jest ich dużo, ani przez to, że prowadzą wciąż liczne dzieła i są znacząco obecni w społeczności. Ta nadzieja, jak powtórzył za papieżem Franciszkiem, nie jest oparta na liczbach czy dziełach, ale na Tym, w którym złożyliśmy nasze zaufanie. „I o tym właśnie macie nam, Siostry i Bracia, nieustannie przypominać i wobec całego Kościoła dawać świadectwo” – prosił na koniec metropolita gnieźnieński.

Mszę św. wspólnie z Prymasem Polski celebrowali: bp Krzysztof Wętkowski, bp senior Bogdan Wojtuś, ks. Tomasz Trzaskawka z referatu ds. zakonnych Kurii Metropolitalnej w Gnieźnie, o. Jacek Korsak OFMConv, gwardian klasztoru franciszkanów w Gnieźnie, przedstawiciel zakonów męskich w archidiecezji gnieźnieńskiej ds. przygotowania i przebiegu Roku Życia Konsekrowanego oraz gnieźnieńscy kapłani.

W archidiecezji gnieźnieńskiej mieszka i posługuje ponad 250 zakonnic i zakonników. Najliczniejszą grupę wśród żeńskich wspólnot stanowią siostry elżbietanki i siostry służebniczki Niepokalanego Poczęcia NMP. Obecne są również dominikanki, szarytki, pallotynki, sercanki, urszulanki, siostry Opatrzności Bożej, siostry Sacre Coeur, siostry Służebnice Prawdy Bożej Katechetki Rodzin, siostry Wynagrodzicielki Najświętszego Oblicza i siostry franciszkanki. W Gnieźnie swój klasztor mają także karmelitanki bose, dla których trwający rok jest wyjątkowy także z racji jubileuszu 500-lecia urodzin św. Teresy z Avila. Męskich wspólnot zakonnych jest mniej. W Gnieźnie posługują Bracia Serca Jezusowego, franciszkanie konwentualni i michalici, w Kawnicach i w Lądzie n. Wartą salezjanie, w Wągrowcu i Biechowie paulini, w Pakości franciszkanie, w Mogilnie zaś kapucyni.

Na rolę życia konsekrowanego zwrócił uwagę również bp Kazimierz Gurda w Siedlcach.

„Osoby życia konsekrowanego, żyjąc w czystości i bezżenności stają się znakiem i podporą dla tych, którzy wybierają drogę życia małżeńskiego” – mówił dziś, w Święto Ofiarowania Pańskiego, bp Kazimierz Gurda. W siedleckiej katedrze sprawował on uroczystą Mszę św., na którą przybyli przedstawiciele zgromadzeń zakonnych z diecezji siedleckiej, osoby życia konsekrowanego, nowicjuszki, nowicjusze i klerycy WSD w Siedlcach.

„Oddanie swego życia Bogu Ojcu określa sens naszego pielgrzymowania na Ziemi” – wskazywał biskup siedlecki. Zaznaczył, że to oddanie dokonuje się według łaski powołania, jaką każdy od Boga otrzymał. Inaczej to czynią to małżonkowie, inaczej - osoby konsekrowane. 

Bp Gurda przypomniał, że wzorem takiego oddania jest Maryja. "To oddanie dokonało się przez Jej dziewicze życie, przez pełne oddanie się Bogu i przez życie w ubóstwie. Osoby życia konsekrowanego podejmują tę samą drogę. Dlatego osoby życia konsekrowanego, na znak swojej miłości składają śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa" – mówił biskup siedlecki.

Zauważył też, że współczesny świat wybiera drogę oddalenia się od Boga. "Głoszone są fałszywe hasła, że odchodząc od Boga człowiek lepiej przeżywa swoje człowieczeństwo" - mówił bp Gurda przypominając zbrodnie dokonywane w przeszłości w imię ideologii ateistycznej. "Nie łudźmy się że tak zwany humanizm ateistyczny przyczyni się do dobra społeczeństwa i do dobra człowieka" – mówił kaznodzieja.

Osoby konsekrowane pokazują, zdaniem bp. Gurdy, że odniesienie do Boga pozostaje jedynym i najważniejszym kierunkiem, który pozwala człowiekowi stawać się człowiekiem w życiu społecznym, rodzinnym i indywidualnym.

Przekonywał, że osoby życia konsekrowanego, żyjąc w czystości i bezżenności, stają się znakiem i podporą, dla tych którzy wybierają drogę życia małżeńskiego. 

Osoby konsekrowane pokazują, iż wartości, jakim służą ze względu na Chrystusa są wartościami, które małżonkowie wybierają ze względu na siebie nawzajem - tłumaczył bp Gurda dodając, że w oparciu o te wartości małżonkowie mogą budować swoją przyszłość i swoje życie rodzinne. "Ubóstwo wybierane jest ze względu na współmałżonka i swoja rodzinę, czystość serca i małżeńska wierność ze względu na wzajemną miłość, posłuszeństwo ze względu na wzajemny szacunek" – wyjaśniał biskup siedlecki.

Podczas Mszy św., osoby konsekrowane dziękowały Bogu za dar swojego powołania i odnowiły swoje śluby. Po liturgii biskupi Kazimierz Gurda i Piotr Sawczuk spotkali się z osobami konsekrowanymi na wspólnej agapie w Bursie św. Stanisława Kostki.

Z kolei w płockich uroczystościach wziął udział nuncjusz apostolski w Polsce abp Celestino Migliore. 

„Prorok wie, że nigdy nie jest sam - powiedział abp Migliore. Nuncjusz apostolski w Polsce wraz z biskupami płockimi” - Piotrem Liberą i Romanem Marcinkowskim, przewodniczył Mszy św. w Dniu Życia Konsekrowanego. W dziękczynnej modlitwie uczestniczyli przedstawiciele kilkunastu zakonów, działających na terenie diecezji płockiej oraz wdowy konsekrowane.

W homilii abp Migliore zaznaczył, że obchodzony w tym roku Dzień Życia Konsekrowanego, z racji na trwający Rok Życia Konsekrowanego „jest naznaczony nadzieją, perspektywami i zaciekawieniem”. Dodał także, że wielu konsekrowanych zastanawia się, czy ten rok przyniesie jakieś zmiany. 

„Czy uda się znaleźć odpowiedź na rosnące ubóstwo duchowe i materialne: poza i w murach klasztorów? Jak odwrócić tendencję spadkową powołań? Czy odbywające się w tym roku sympozja i dyskusje przyniosą widoczne rezultaty?” – poddawał pod rozwagę nuncjusz apostolski w Polsce.  „Trzeba mieć nadzieję, że tak, ale ważne jest to, że każdego dnia każdy z nas otrzymuje moc płynącą z Eucharystii i Słowa Bożego – to są punkty wiążące tego roku” - podkreślił abp Migliore. 

Dodał również, że podczas Eucharystii w święto Ofiarowania Pańskiego Chrystus ofiarowuje „światło, ogień i proroctwo”. Choć minęło 20 wieków, to światło nie rozbłysło jeszcze na całym świecie, w każdym ludzkim sercu. Wydaje się wręcz, że trudno zobaczyć postęp ludzkości na drodze do Chrystusa, jednak „to błąd, żeby patrzeć na ten postęp w charakterze sukcesu czy przymusu”.

„Jezus nigdy nie oślepiał Swoim światłem – akcentował przedstawiciel Stolicy Apostolskiej. - W Jego działalności nie było argumentu siły, posiadania i arogancji. On przyszedł, aby spojrzeć w twarz złu, które istnieje na świecie, i aby je zastąpić światłem Jego życia” - przekonywał uczestników Mszy św.

Przypomniał również list apostolski papieża Franciszka, wydany z okazji Roku Życia Konsekrowanego, z wezwaniem, aby zakonnice i zakonnicy „przebudzili świat”, by stawali się prorokami, a ich wspólnoty zakonne „miastami na górze”. Może wprawdzie zachodzić potrzeba ucieczki od życia zakonnego, bo przyszło zmęczenie i rozczarowanie, ale „prorok wie, że nigdy nie jest sam”. 

W czasie Eucharystii przedstawiciele zgromadzeń zakonnych uroczyście odnowili swoje śluby zakonne. Ponadto, zgodnie z tradycją, odbył się obrzęd pobłogosławienia świec gromnicznych, a potem wspólna procesja. Śpiewy podczas liturgii mszalnej wykonywała międzyzakonna schola sióstr, która powstała w diecezji z okazji Roku Życia Konsekrowanego. 

Zebrana w katedrze tego dnia taca zostanie przekazana na potrzeby zakonów klauzurowych.

Na zakończenie Mszy św. ks. kan. dr Andrzej Czupryn, diecezjalny referent ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego podkreślał, że Kościół powszechny „docenia rolę zakonów w głoszeniu zbawczego posłannictwa w świecie” a „życie konsekrowane jest z Kościoła i dla Kościoła”. Dlatego należy je „jeszcze bardziej zgłębiać, skutecznie bronić i umiejętnie promować”. 

Po Mszy św. odbyło się spotkanie w Opactwie Pobenedyktyńskim, podczas którego abp Migliore wygłosił referat o roli i znaczeniu zakonów w życiu Kościoła i w społeczeństwie. Wskazał m.in. że w życiu zakonnym przede wszystkim „potrzeba normalności”. 

Ponadto w programie spotkania znalazł się koncert pieśni religijnych w wykonaniu międzyzakonnej scholi sióstr oraz wspólna agapa. 

Koordynatorką diecezjalnych obchodów Dnia Życia Konsekrowanego była diecezjalna referentka s. Joanna Kawczyńska ze Zgromadzenia Sióstr Służek NMP Niepokalanej.

Na rolę życia konsekrowanego zwrócił uwagę również abp Edward Ozorowski na uroczystościach w Białymstoku.

„Wszyscy wierni są wezwani do naśladowania Chrystusa, jednak osoby konsekrowane są powołane do szczególnej zażyłości z Jezusem i oddania się Mu w sposób całkowity i niepodzielny” - mówił abp Edward Ozorowski do przedstawicieli męskich oraz żeńskich zgromadzeń zakonnych. W święto Ofiarowania Pańskiego w białostockiej archikatedrze osoby konsekrowane zgromadziły się na wspólnej Eucharystii, podczas której odnowiły śluby i przyrzeczenia.

Metropolita białostocki przypomniał, że istota życia konsekrowanego polega na naśladowaniu Chrystusa na drodze rad ewangelicznych, czyli przez życie w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie. „Bóg pragnie, aby człowiek był z Nim , polegał na Nim i ufał Mu. Aby był z Nim jako czysty, ubogi, a także słuchający. Pragnienie bycia z Bogiem każdy nosi w sobie, jednak w rzeczywistości jakąś część swego życia pragnie zachować jako własną. Dlatego, aby uniknąć takiej cząstkowości, oddaje się Bogu, składają śluby i trwa w nich do końca życia” – mówił abp Ozorowski.

Życzył przybyłym na wspólną modlitwę, „aby nigdy nie zwątpili w to, czego się podjęli i wytrwali do końca na drodze, którą wybrali”. 

Świąteczną liturgię rozpoczęło poświęcenie świec gromnicznych i uroczysta procesja do ołtarza. Podczas homilii odczytany został list biskupów na Dzień Życia Konsekrowanego. 
Następnie siostry zakonne, księża i pozostałe osoby konsekrowane odnowiły swoje śluby i przyrzeczenia.

Na zakończenie Mszy św. wdzięczność „za pasterską obecność i pasterską troskę” abp. Edwardowi Ozorowskiemu wyraził ks. Adam Wtulich SDB. Przytaczając słowa papieża Franciszka o tym, że życie zakonne powinno być światłem na drodze Kościoła mówił: „Aby światło płonęło, potrzeba iskry. Dziękujemy za to, że ksiądz arcybiskup wielokrotnie taką iskrę wzniecał w naszym życiu poprzez swoje rady, wskazania, zalecenia. Dzięki temu możemy to światło rozpalać”. 

Ks. Wtulich słowa wdzięczności „za życzliwą i pełną dobroci obecność przy osobach konsekrowanych” skierował również do koncelebrującego abp. seniora Stanisława Szymeckiego.

W archidiecezji białostockiej pracuje 176 sióstr z 16 zgromadzeń zakonnych żeńskich. Poza tym są 3 zakony męskie oraz wiele wspólnot i instytutów życia konsekrowanego. Siostry zakonne prowadzą domy pomocy społecznej, domy samotnej matki, domy dziecka, świetlice dla dzieci oraz przedszkola i szkoły. Pracują w szpitalach, hospicjach, jako katechetki, nauczycielki oraz wychowawczynie trudnej młodzieży. Podejmują różne formy posługi jako zakrystianki, organistki, sekretarki. Obejmują swoją służbą, pracą i modlitwą osoby potrzebujące różnych wyznań i narodowości. Księża werbiści prowadzą dom rekolekcyjny św. Kazimierza w Kleosinie, a salezjanie , oprócz parafii, placówkę opiekuńczo-wychowawczą o charakterze resocjalizacyjnym dla młodzieży niedostosowanej społecznie.

W podobnym tonie wypowiedział się biskup tarnowski Andrzej Jeż. 

„To my – ludzie Jezusa Chrystusa - winniśmy ukazywać, że jedność pośród ludzi jest możliwa; że możliwe jest braterstwo wszystkich nie tylko w chwilach ludzkich dramatów i wielkich katastrof” - powiedział bp Jeż podczas obchodów Dnia Życia Konsekrowanego. Zdaniem biskupa, takiego świadectwa tak bardzo potrzebuje współczesny świat, okaleczany wciąż niezgodą, podziałami i rozbiciem.

„Zachowując słuszną autonomię, swoisty styl dążenia do świętości, jesteśmy wezwani, by wspólnie, w jedności serc i umysłów budować Kościół, uczestniczyć w jego misji, porzucając pokusę realizowania własnych planów i podążania drogami niejako obok głównego nurtu Kościoła” - podkreślił kaznodzieja w homilii wygłoszonej w tarnowskiej katedrze.

Biskup przypomniał, że duchowość komunii zauważamy w dziejach życia konsekrowanego. „U założycieli i założycielek zgromadzeń i instytutów zawsze żywy był zmysł Kościoła, którego przejawem był ich pełny udział we wszystkich wymiarach życia kościelnego. Święci założyciele i założycielki kochali Kościół. Do ich przykładów musimy się nieustannie odwoływać, aby stawić opór dążeniom odśrodkowym i rozłamowym, dzisiaj szczególnie silnym w niektórych wspólnotach życia konsekrowanego w Stanach Zjednoczonych i Europie Zachodniej” - dodał kaznodzieja.

Mówiąc o roli osób konsekrowanych, bp Andrzej Jeż dodał, że proroczy wymiar mają autentycznie przeżywane śluby ubóstwa, posłuszeństwa i czystości. Ordynariusz diecezji podkreślił, że osoby konsekrowane, które żyją skromnie, a dobra, jakimi dysponują, przeznaczają na utrzymanie miejsc kultu, apostolstwo i dzieła miłosierdzia, są z jednej strony znakiem sprzeciwu wobec bożków pieniądza i konsumpcjonizmu, a z drugiej świadczą o możliwości budowania społeczeństwa bardziej solidarnego, wrażliwego na potrzeby bliźnich.

Biskup wskazywał też, że ci, którzy składają ślub posłuszeństwa i przeżywają go dojrzale, są znakiem sprzeciwu wobec żądzy władzy. Ponadto biskup dodał, że radośnie przeżywany ślub czystości jest w dzisiejszym świecie znakiem sprzeciwu wobec nachalnej erotyzacji przestrzeni publicznej.

Mszę św. koncelebrowali biskupi Władysław Bobowski, Wiesław Lechowicz i Stanisław Salaterski oraz kapłani i osoby konsekrowane.

Podczas uroczystości siostry i zakonnicy odnowili śluby złożone przed laty - ubóstwa, posłuszeństwa i czystości.

Obchody rozpoczęły się już wczoraj nieszporami w Klasztorze Sióstr Klarysek w Starym Sączu oraz w Klasztorze Ojców Redemptorystów w Tuchowie.

W Święto Ofiarowania Pańskiego, osoby konsekrowane zgromadziły się w Klasztorze Ojców Bernardynów w Tarnowie, gdzie uczestniczyły w nabożeństwie z rozważaniami sióstr i konferencją o. Lucjusza Wilka. Siostry, zakonnicy i bracia przeszli ulicami miasta do katedry, odmawiając różaniec. Przy pomniku św. Jana Pawła II zostały poświęcone gromnice.

Dzięki transmisji w diecezjalnym radiu RDN Małopolska i RDN Nowy Sącz z uczestnikami uroczystości łączyły się duchowo siostry z zakonów klauzurowych. Składka zebrana w kościołach 2 lutego zostanie przeznaczona na wsparcie sióstr klarysek, karmelitanek i bernardynek, które nie wychodzą z klasztorów, a większość czasu spędzają na modlitwie.

Osoby konsekrowane dziękowały dziś za powołanie i prosiły o modlitwę, zwłaszcza, by były wierne powołaniu.

„Pewnie niektórym trudno jest wstąpić na tę drogę i iść za Jezusem, ale jeszcze trudniej jest wytrwać do końca - szczególnie dzisiaj, w świecie, który nie sprzyja życiu ofiarnemu, oddanemu Bogu i człowiekowi” - mówi s. Joannes Mazurkiewicz, józefitka.

Z kolei bp Roman Pindel podkreślił na uroczystościach  w Bielsku-Białej ogromne znaczenie duchowe życia konsekrowanego. Bp Pindel zachęcił podczas liturgii w kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bielsku-Białej do przeżywania życia konsekrowanego jako napięcia pomiędzy prawem - Bożym, ewangelicznym czy zakonnym - a Duchem Świętym. Ordynariusz bielsko-żywiecki w asyście ponad 30 kapłanów przewodniczył 2 lutego Eucharystii z okazji święta Ofiarowania Pańskiego i Dnia Życia Konsekrowanego.

W bielskiej świątyni modliło się około stu sióstr zakonnych ze zgromadzeń działających na terenie diecezji bielsko-żywieckiej. Obecni byli przełożeni działających na Podbeskidziu zgromadzeń, instytutów zakonnych i stowarzyszeń apostolskich. Uczestnicy liturgii przeszli w procesji ze świecami wokół świątyni, odnowili także śluby i przyrzeczenia zakonne.

W homilii bp Pindel analizując czytany dziś fragment Ewangelii św. Łukasza, zwrócił uwagę na zaskakującą postawę milczenia Józefa i Maryi, którzy chcąc wypełnić prawo, przynoszą Jezusa do świątyni i słyszą natchnione słowa Symeona. „Dziwią się słowom Symeona na temat Jezusa, a Symeon błogosławi ich. Poza tym dziwieniem się Maryi i Józefa nie ma żadnych słów wypowiadanych przez tych, którzy przyszli by wypełnić prawo” – dodał kaznodzieja.

„Odkrywamy dziś w tym tekście, że przestrzeganie prawa i uległość Duchowi Świętemu są jakby przeciwstawione, ale zarazem jakby uzupełniające się wzajemnie” – wyjaśniał biskup, wskazując, że przeniesiony do świątyni Jezus już jest Synem Bożym, a Jego najważniejszym aktem – jako Boga i człowieka – jest założenie ofiary z siebie samego.

„Nie potrzeba więc, jeżeli patrzymy na ten tekst teologicznie, ażeby składać ofiarę na rzecz wykupienia Jezusa z obowiązków kapłańskich, ani nie potrzeba wyczekiwania tych 40 dni na oczyszczenia Maryi, nie potrzeba złożenia ofiary, która kończyła ten czas” – dodał, podkreślając jak bardzo Maryja i Józefa są posłuszni wobec obowiązującego prawa Bożego.

„Uświadamiamy sobie równocześnie, że samo prawo i jego przestrzeganie to nie wszystko, ale i powoływanie się na Ducha Świętego a lekceważenie prawa, przykazań, reguł i konstytucji nie jest przepisem na życie we wspólnocie chrześcijańskiej” – podkreślił biskup.

Na koniec zaproponował, by przesłanie fragmentu Ewangelii odczytać jak zachętę do przeżywania życia konsekrowanego „jako napięcia pomiędzy prawem - Bożym, ewangelicznym zakonnym czy konstytucją - a Duchem Świętym”. „Jedno bez drugiego nie może istnieć” – podkreślił.

„Przyjmijmy, ze człowiek, które realizuje prawo, szeroko pojęte, może spodziewać się, że spotka na swej drodze proroka, usłyszy głos Ducha Świętego, będzie zdolny do tego, by być posłusznym Temu, który jest Duchem dawanym dla naszego życia, rozwoju i naszego przekraczania siebie” – dodał.

Po Mszy biskup wręczył 12 listów gratulacyjnych siostrom obchodzącym okrągłe jubileusze – od 25-lecia do 75-lecia życia zakonnego. 

W imieniu wszystkich zebranych słowa podziękowania wobec ordynariusza wypowiedzieli referentka ds. zakonów i zgromadzeń żeńskich s. Magdalena Dymek FDC oraz referent ds. instytutów życia konsekrowanego dla zakonów i zgromadzeń męskich ks. Tadeusz Słonina SDS.

Na terenie diecezji bielsko-żywieckiej istnieje 61 klasztorów, należących do 29 żeńskich zgromadzeń zakonnych. Żyje w nich ponad 500 sióstr. Na terenie diecezji jest też 26 męskich domów zakonnych, należących do 15 zgromadzeń męskich, skupiających ponad stu kapłanów i kilkudziesięciu braci zakonnych. Kapłani zakonni prowadzą 17 parafii na Podbeskidziu.

„Pragniemy dzisiaj z pokorą prosić Boga o dar wierności, nawet gdyby była przeniknięta dotkliwym krzyżem” – powiedział abp Marek Jędraszewski podczas Mszy św. w bazylice archikatedralnej. Metropolita łódzki zaznaczył, że szczególnie w dzisiejszych czasach potrzeba modlitwy o powołania. W święto Ofiarowania Pańskiego obchodzony był już po raz dziewiętnasty Światowy Dzień Życia Konsekrowanego.

W homilii metropolita łódzki przypomniał historię życia i świętości Teresy Wielkiej, zwanej św. Teresą z Avili. Arcybiskup zwrócił uwagę, że w jej życiu bardzo wyraźne były dwie prawdy: o miłości ofiarnej i o nadziei. „Ona swoim życiem pokazała, że warto iść za Chrystusem, który jest światłością świata, warto za Nim iść aż do końca” – podkreślił abp Jędraszewski.

Metropolita zwrócił uwagę, że 2 lutego to dzień szczególny. To właśnie dzisiaj osoby życia konsekrowanego odkrywają na nowo swoje powołanie i tę prawdę, że są z Kościoła i dla Kościoła.

Hierarcha zwrócił się do świętujących osób konsekrowanych z apelem, by były świadkami miłości, ale „tej miłości, która kosztuje, która jest wymagająca poświęceń i walki”. Prosił też o to, by osoby życia konsekrowanego były dla świata znakiem nadziei, znakiem pokazującym, że nasza ojczyzna jest w niebie i że to właśnie tam powinny dążyć wszystkie nasze myśli i działania.

Abp Jędraszewski zaznaczył wyraźnie, że w dzisiejszych czasach potrzeba modlitwy o powołania. „Powołania do życia w pełni poświęconego Bogu. Powołania do życia w wierności aż do końca, by być czytelnym znakiem dla świata. Znakiem, którego ten świat tak bardzo potrzebuje” – mówił hierarcha.

W uroczystości uczestniczyli kapłani, alumni seminariów duchownych, osoby życia konsekrowanego oraz wierni świeccy.

Podczas uroczystości modlono się przy relikwiach Założycieli i Świętych z Zakonów i Zgromadzeń posługujących na terenie archidiecezji łódzkiej.

„Szczęściem osoby konsekrowanej jest przyjęcie Pana. To jest nasze powołanie, nasze zadanie życiowe na pierwszym miejscu” – mówił biskup pomocniczy Łukasz Buzun do przedstawicieli żeńskich oraz męskich zakonów. W święto Ofiarowania Pańskiego w katedrze św. Mikołaja w Kaliszu osoby konsekrowane zgromadziły się na Eucharystii, której przewodniczył biskup kaliski Edward Janiak.

Na początku Mszy św. biskup poświęcił zapalone świece, z którymi siostry i kapłani procesyjnie przeszli do nawy głównej kaliskiej katedry.

W homilii bp Łukasz Buzun wskazał, że osoby konsekrowane są posłańcami miłości Boga. „Bóg ofiaruje się w konsekracji każdemu z nas po to, żeby bardziej być w świecie. Miłość Boża nie może tam być uwięziona, zamknięta. Taka jest przecież natura miłości, chce iść dalej, dąży do tego, aby obdzielać sobą innych, przez to sama się pomnaża i wzrasta. Tym bardziej miłość Boża, która sama w sobie jest pełnią, ale jeśli będziemy ją usiłowali zatrzymywać dla siebie, delektować się nią, to automatycznie znika i pozostaje w człowieku jeszcze większa pustka” – powiedział biskup pomocniczy diecezji kaliskiej.

Podkreślił, że tajemnica Ofiarowania Pańskiego ciągle trwa i żyje mocą Ducha Świętego w Kościele. „Bóg ciągle ofiaruje się człowiekowi, wychodzi ku nam na różne sposoby: w sakramentach, swoim Słowie, natchnieniach, wspólnocie i wydarzeniach. Dlatego nie można pozostać obojętnym, ale trzeba poczuć się zobowiązanym do odwzajemnienia miłości” – zaznaczył hierarcha.

Stwierdził, że szczęściem osoby konsekrowanej jest przyjęcie Pana. „To jest nasze powołanie, nasze zadanie życiowe na pierwszym miejscu. To jest też pierwsze i największe oczekiwanie serca. Miłość sprawia, że Bóg ofiaruje się cały, nie obdarza kogoś w sposób małoduszny, ale „mirą utrzęsioną i opływającą”, nie tylko na zasadzie pewnego założenia, rachunku ekonomicznego, jakiś idei, lecz cały i żywy, przychodzi do ciebie i do mnie” – powiedział bp Buzun.

Zaznaczył, że podstawowym znakiem gotowości człowieka w odpowiedzi na ofiarowanie się Boga jest pokój. „Pokój rodzi się ze zgody, na to co otrzymujemy, rodzi się z wiary, że Bóg działa i to co mnie spotyka i w czym aktywnie chcę uczestniczyć, pochodzi z Jego dłoni. Jest to trudne i bolesne, krzyżuje nieraz moje oczekiwania, to jednak nie odbiera mi pokoju, ponieważ moje spojrzenie rozświetlane jest przez wiarę. Na głębinach mojej duszy panuje pokój, pomimo zewnętrznej burzy jaka może szaleć na powierzchni mojego życia” – powiedział biskup.

Dodał, że osoby konsekrowane poprzez oddanie się sprawie Królestwa Bożego są przemieniani w Chrystusie. „Nie żałujemy, że poszliśmy drogą powołania wtedy, gdy wszystko kładziemy na jedną szalę. I to jest owoc przyjęcia Chrystusa ofiarującego się w Kościele. Im bardziej dajemy się Mu przemieniać w siebie, tym bardziej odpowiadamy na Jego ofiarowanie się nam. On czyni nas nowym człowiekiem kierującym się Jego Duchem. Jesteśmy uwalniani od ducha tego świata, który niszczy duszę” – przekonywał bp Buzun.

Zachęcał osoby konsekrowane, aby każdego dnia pielęgnowały kulturę życia wewnętrznego wyrywając chwasty wad i złych skłonności, nie pozwalając im się zakorzenić we wnętrzu.  „Poskramiajmy siebie poprzez ascezę, ale inspirowaną natchnieniami Ducha Świętego i zrozumieniem siebie, nie wynikającą z własnej silnej woli” – powiedział kaznodzieja.

Prosił o wstawiennictwo Maryję. „Niech Matka Pana wyprasza nam u Swojego Syna, abyśmy jako osoby konsekrowane, umieli o Nim świadczyć swoim przemienionym życiem, podążając radośnie wraz z braćmi i siostrami ku niebieskiej ojczyźnie” – mówił biskup pomocniczy diecezji kaliskiej.

Podczas uroczystości odbył się obrzęd konsekracji dziewicy i błogosławieństwa wdowy. Po komunii św. siostry, ojcowie i bracia odnowili śluby zakonne.

Przed zakończeniem Eucharystii biskup kaliski nawiązał do dokumentów św. Jana Pawła II dotyczących życia konsekrowanego. Za papieżem Janem Pawłem II mówił, że „powołanie zakonne to kwiat Ewangelii”. Wskazał też na cele Dnia Życia Konsekrowanego.

Podziękował osobom konsekrowanym za posługę w diecezji kaliskiej. „To co wyklęczycie, wymodlicie, wycierpicie, nieraz jest to radość przez łzy. Jesteście siłą Kościoła. Za Wasze świadectwo, Wasze poświęcenie w Kościele Kaliskim Bóg Wam zapłać” – powiedział bp Edward Janiak.

Po Mszy św. wszyscy udali się do Sanktuarium św. Józefa, gdzie w Kaplicy Cudownego Obrazu św. Józefa Kaliskiego bp Łukasz Buzun odmówił akt zawierzenia osób konsekrowanych patronowi diecezji kaliskiej.

Z biskupami, licznie zgromadzonymi kapłanami i siostrami zakonnymi modlili się: delegat biskupa kaliskiego ds. życia konsekrowanego ks. kan. Michał Kieling, proboszcz parafii katedralnej ks. prał. Adam Modliński, kustosz Sanktuarium św. Józefa ks. prał. Jacek Plota, alumni kaliskiego seminarium, a także wierni diecezji kaliskiej.

W diecezji kaliskiej posługuje ponad 400 sióstr zakonnych w 26 zgromadzeniach żeńskich, w tym ok. 60 zakonnic w 4 klasztorach kontemplacyjnych, a są to: Siostry Karmelitanki na Niedźwiadach w Kaliszu, Siostry Klaryski w Kaliszu, Siostry Klaryski Kapucynki w Ostrowie Wielkopolskim i Mniszki Kamedułki w Złoczewie. W 10 zgromadzeniach męskich pracuje prawie 90 kapłanów zakonnych.

Zakony zajmują się głównie pracą duszpasterską. Niektóre zgromadzenia prowadzą szkoły, przedszkola, zakłady opiekuńczo-wychowawcze lub domy rekolekcyjne.

Dzięki osobom konsekrowanym dokonuje się niebywała wymiana darów i umacnia się komunia Kościoła powszechnego i partykularnego, jakim jest diecezja – powiedział 2 lutego w Jędrzejowie biskup kielecki Jan Piotrowski. W najstarszym opactwie cysterskim w Polsce przewodniczył on diecezjalnym uroczystościom święta Ofiarowania Pańskiego. Jest to zarazem dzień osób konsekrowanych.

Uroczystość w sanktuarium bł. Wincentego Kadłubka miała wyjątkowy, podwójny wymiar: spotkania na Mszy św. przedstawicieli zakonów i zgromadzeń z całej diecezji oraz nawiedzenia symboli Światowych Dni Młodzieży, które dzisiaj przybyły do Jędrzejowa.

W homilii bp Piotrowski mówił o istocie życia konsekrowanego, formach posługiwania i obecności w świecie osób konsekrowanych oraz o „nowej epoce” w dziejach diecezji - dzięki peregrynacji symboli Światowych Dni Młodzieży (ŚDM). Zauważył, że osoby konsekrowane są tymi, których „Bóg powołał do życia w prawdzie”, aby realizowały w świecie praktyki rad ewangelicznych: czystości, ubóstwa, posłuszeństwa.

„To, co stanowi o pięknie waszego życia rodzi się każdego dnia na nowo (…), a duch pokory jest tam, gdzie człowiek żyje w prawdzie. Duch pokory jest duchem zaufania Bogu na wzór Maryi i Jej „fiat” - tłumaczył biskup.

Nawiązał także do obecności przy ołtarzu symboli ŚDM, które po diecezji kieleckie peregrynują od 31 stycznia do 14 lutego. „Niech uroczystość dzisiejsza i szansa związana z peregrynacja będzie dla ludzi młodych katechezą i świadectwem wiary, aby mogli odpowiedzieć na wezwanie Jezusa i pójść drogą rad ewangelicznych, jeżeli rozpoznają swoje powołanie” – zachęcał ordynariusz kielecki.

Osoby konsekrowane odnowiły w obecności biskupa swoje śluby. Po Mszy św. młodzież ze szkół jędrzejowskich oraz siostry zakonne prowadziły czuwanie przy symbolach ŚDM.

W diecezji kieleckiej posługuje 9 zakonów i zgromadzeń męskich, 28 żeńskich, w tym 4 klauzurowe (karmelitanki w Kielcach, bernardynki w św. Katarzynie, norbertanki w Imbramowicach, bernardynki w Chęcinach), 3 stowarzyszenia życia apostolskiego, 1 instytut życia konsekrowanego.

Intensywnie rozwijają się w ostatnich latach indywidualne formy życia konsekrowanego. Obecnie w diecezji jest 8 dziewic konsekrowanych, 10 wdów konsekrowanych, jeden wdowiec konsekrowany i jedna pustelnica.

Rok Życia Konsekrowanego to decyzja papieża Franciszka. Trwa on w Kościele od pierwszej niedzieli Adwentu 2014 do 2 lutego 2016 roku.

Opactwo jędrzejowskie cystersów powstało ok. 1140 r. jako filia burgundzkiego klasztoru Morimond. Przebudowany później kościół ponownie konsekrował w 1210 r. biskup krakowski Wincenty Kadłubek - historiograf, człowiek wielkiej wiedzy i kultury, reformator Kościoła oraz doradca panujących. Dobrowolnie zrezygnował z biskupstwa, aby zostać mnichem. Pieszo przywędrował w tym celu z Krakowa do Jędrzejowa.

Na polecenie księcia Kazimierza II Sprawiedliwego spisał po łacinie „Kronikę Polski”, która, niestety spłonęła. Wprowadził zwyczaj palenia wiecznej lampki przed tabernakulum. Zmarł 8 marca 1223 r. w Jędrzejowie. Został ogłoszony błogosławionym w 1764 r. – beatyfikował go Klemens XIII.

Bł. Wincenty Kadłubek jest drugim patronem diecezji kieleckiej (wspomnienie 9 października).

W lubelskiej archikatedrze obyły się diecezjalne obchody Dnia Życia Konsekrowanego. - Spada liczba powołań, rośnie średnia wieku, klauzura nie broni nas przed tym, czym żyje i oddycha współczesny świat. Nie jest to powietrze zdrowe i czyste - mówił w homilii abp Stanisław Budzik. Uroczystość zgromadziła przedstawicieli wszystkich żeńskich i męskich zgromadzeń zakonnych.

Metropolita lubelski zachęcał do wdzięczności za założycieli i założycielki zgromadzeń, którzy potrafili odpowiadać na wyzwania swoich czasów. Zwrócił uwagę, że zawsze trzeba spoglądać na własne powołanie i odnajdywać w nim moc, optymizm i radość przebywania z Bogiem.

Przypominając papieskie wskazania dotyczące Roku Życia Konsekrowanego, abp Budzik wskazywał na zachętę jaką Franciszek skierował do zakonników i zakonnice, by radośnie podejmowali prorocką misję w Kościele, byli mistrzami komunii z Bogiem oraz wychodzili do tych, którzy przeżywają trudności w wierze.

Metropolita lubelski zaznaczył, że Rok Życia Konsekrowanego nie jest tylko wyzwaniem dla zakonników i zakonnic, ale dla wszystkich wiernych. – Ten rok jest okazją, by podziękować Bogu za to, jak wielkim darem dla nas jest życie zakonne – tłumaczył kaznodzieja. To również zachęta do wdzięczności za modlitwę, pracę i świadectwo osób konsekrowanych.

Obchody święta Ofiarowania Pańskiego stały się okazją do odnowienia przez osoby życia konsekrowanego podjętych wcześniej decyzji życia wedle rad ewangelicznych: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa.

2 lutego Kościół katolicki obchodzi święto Ofiarowania Pańskiego. W 1997 r. Jan Paweł II ustanowił to święto Światowym Dniem Życia Konsekrowanego, stwarzając okazję do głębszej refleksji całego Kościoła nad darem życia poświęconego Bogu.

Papież Franciszek ustanowił Rok Życia Konsekrowanego, który trwa od pierwszej niedzieli Adwentu 2014 roku do 2 lutego 2016 roku i przebiega pod hasłem "Ewangelia, proroctwo, nadzieja - życie konsekrowane w Kościele dzisiaj".

AM/KAI

[Fot. © Marie-Lan Nguyen/Wikimedia Commons/CC-BY 2.5/CC/Wikimedia Commons]

Słowa kluczowe:

modlitwa

,

bazylika

,

prymas

,

Polska

,

Eucharystia

Warto poczytać

CS141fotMINI

Czas Stefczyka 141/2017

PDF (4,89 MB)

pobierz najnowszy numer
archiwum numerów

Facebook