Jedynie prawda jest ciekawa

Gorące tematy:

Nowy "Pan Tadeusz" w Krakowie

06.12.2011

Ważna premiera w Narodowym Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. 9 grudnia 2011 r. na Dużej Scenie "Pan Tadeusz, czyli Ostatni Zajazd na Litwie" Adama Mickiewicza.

Adaptacja - Mikołaj GRABOWSKI, Tadeusz NYCZEK
Reżyseria - Mikołaj GRABOWSKI
Scenografia - Jacek UKLEJA
Muzyka - Zygmunt KONIECZNY
Reżyseria świateł - Michał GRABOWSKI

Myślenie o wystawieniu Panu Tadeusza było naturalną konsekwencją takich moich spektakli jak Pamiątki Soplicy według Rzewuskiego czy Opisy obyczajów według księdza Kitowicza. Z tym zamiarem nosiłem się dosyć długo i w końcu zdecydowałem się go zrealizować - mówi Mikołaj Grabowski.

Przygotowując wraz z Tadeuszem Nyczkiem sceniczną adaptację epopei wyszedłem z założenia, które wynika z samej istoty utworu Mickiewicza. Zarówno w poszczególnych księgach, jak i w Epilogu znajdujemy bowiem liczne fragmenty na temat bolesnego poszukiwania utraconej ojczyzny. Zrozumiałe z emigracyjnej perspektywy zawołania: O Matko Polsko! Ty tak świeżo w grobie / Złożona - nie ma sił mówić o Tobie! czy też: Jedna już tylko jest kraina taka, / W której jest trochę szczęścia dla Polaka: / Kraj lat dziecinnych! On zawsze zostanie / Święty i czysty, jak pierwsze kochanie - zamieniają Polskę w obiekt nieustającego, quasi-religijnego kultu. W tym znaczeniu Pan Tadeusz jest dla Polaków swego rodzaju Biblią.

I tak był przez lata, nie tylko w dobie zaborów, postrzegany: "W najgłębszej istocie swej jest Pan Tadeusz poematem religijnym, jest kantykiem wiary w zwycięstwo nad złem, w zwycięstwo zarówno jednostkowe, jak zbiorowe, człowieka, jak narodu. (...) Naród polski nie ulegnie zatracie, zrzuci schorzałe narośle przeszłości, spełni swą misję, co więcej: ustrojem swym posłuży za wzór nadchodzącej epoce rozkwitu wolności i religii" - pisał w 1934 profesor Stanisław Pigoń.

Punktem wyjścia przygotowywanej w Starym Teatrze inscenizacji jest właśnie to nieustanne pielgrzymowanie Polaków do Polski - wyśnionej, wspaniałej, świętej, ale wciąż nieosiągalnej. Ta wędrówka pozwala na rytualne przeżywanie powrotu do źródeł wszelkiego dobra i piękna, przy wtórze żarliwych modlitw zanoszonych do nieba - czyli tej mitycznej Ojczyzny. Bohaterami spektaklu są współcześni pielgrzymi, którzy - wyśpiewując kolejne antyfony do Polski - odbywają podróż w głąb narodowej duszy.

Jak

[Fot. kadr z filmu Andrzeja Wajdy "Pan Tadeusz"]

Słowa kluczowe:

teatr

,

Pan Tadeusz

,

Polska

CS143fotMINI

Czas Stefczyka 143/2017

PDF (5,50 MB)

pobierz najnowszy numer
archiwum numerów

Facebook