Jedynie prawda jest ciekawa

10 lat temu zmarła Oriana Fallaci

15.09.2016

"Każdy wywiad jest moim portretem, rodzajem debaty, w której nie ma miejsca na obiektywizm. Robię dwa lub trzy wywiady rocznie i tylko z ludźmi, którzy mnie naprawdę interesują z historycznego albo ludzkiego punktu widzenia" - tak o swojej pracy mówiła Oriana Fallaci. Była jedną z najbardziej rozpoznawalnych dziennikarek na świecie, chociaż sama wolała nazywać siebie pisarką.

Została uhonorowana wieloma prestiżowymi nagrodami, między innymi: literacką Uniwersytetu Columbia w Chicago, dziennikarską im św. Wincentego, orłem Jana Karskiego. Nie bała się trudnych tematów. Przeprowadziła wywiady z najważniejszymi politykami świata m.in.: Jasirem Arafatem, ajatollahem Chomeinim, Henrym Kissingerem, Muammarem Kaddafim, Willym Brandtem, Goldą Meir, Indirą Gandhi i Lechem Wałęsą. Jest autorką 14 książek, które zostały przetłumaczone na 31 języków. Tłumaczenie każdej książki sprawdzała osobiście – chciała mieć pewność, że czytelnik pozna dokładnie taką jej wersję, jaka wyszła spod jej pióra.


Ostatnie lata przed śmiercią upłynęły jej na zmaganiu się z ciężką chorobą, ale także na walce z radykalnym islamem. Jej głos po 11 września 2001 roku był jednym wielkim krzykiem przeciwko defensywnej i asekuranckiej postawie świata Zachodu, sukcesywnie ustępującemu pod naporem muzułmańskim. Jako jedna z nielicznych, miała odwagę publicznie powiedzieć, że cywilizacja zachodnia jest cywilizacją wyższą i doskonalszą, niż świat islamu razem wzięty.

To właśnie wtedy napisała esej w najpoczytniejszej włoskiej gazecie "Corriere della Sera" i wydała książkę pod jednym tytułem "Wściekłość i duma". Podjęła kwestię stosunków między Zachodem a światem muzułmańskim, wyrażając opinie o zagrożeniach, jakie niesie ze sobą islam, który uznawała za religię z natury swej wyjątkowo agresywną, niebezpieczną i reakcyjną. Odrzucała tezy o istnieniu umiarkowanego islamu, uznając dialog Zachodu ze społecznościami muzułmańskimi za niemożliwy. Występowała przeciw środowiskom imigranckim w Europie, uznając je za nieasymilowalne.


Oriana Fallaci urodziła się 29 czerwca 1929 roku we Florencji. W czasie II wojny światowej działała w ruchu oporu. Była członkinią tajnego Korpusu Wolontariuszy na rzecz Wolności i do Walki z Nazizmem, którego założycielem był jej ojciec.

Jako 14-latka otrzymała medal za walkę z faszyzmem. Być może fakt, że pamiętała czasy II wojny światowej oraz wizytę Hitlera i Mussoliniego w jej rodzinnym mieście, sprawił, że była tak czuła na wszelkie przejawy niesprawiedliwości, fundamentalizmu, sianie zła.

Zadebiutowała w 1950 roku w L'Europeo i magazynie Epoca. W 1956 roku została korespondentka wojenną. Relacjonowała konflikty od powstania na Węgrzech, wojen w Wietnamie, Pakistanie i Indiach, na Bliskim Wschodzie, w RPA, w Ameryce Łacińskiej po Zatokę Perską.

Pisała między innymi dla: Spectatora, Corriere della Sera, Life, Los Angeles Timesa, New York Timesa, People, Time'a, Wall Street Journal, Washington Post.

15 września 2006 roku przegrała walkę z rakiem.

wkt/rp.pl/polskieradio.pl/wikipedia

[fot. youtube.com]

CS150MINIfot

Czas Stefczyka 150/2017

PDF (4,60 MB)

pobierz najnowszy numer
archiwum numerów

Facebook