Jedynie prawda jest ciekawa

Strategia edukacyjna dla obywateli Pomorza

23.01.2015

W poprzednim odcinku blogu pisałem o znaczeniu postawienia podstawowych pytań, które określą CELE danego programu, podejmowanych działań. Dotyczy to tym bardziej edukacji, ale przecież nie tylko.

Taki namysł towarzyszył mi, gdy dobrych kilka lat temu zostałem poproszony o przedstawienie założeń projektu strategii edukacyjnej dla województwa pomorskiego. Tam też sformułowałem trzy pytania ogólne. Widzę, że pomimo upływu czasu, zalewu nowomowy europejskiej, pod którą pisze się różne programy, aby uzyskać środki finansowe, pozostają aktualne w sferze idei…

Podjąłem się tego zadania, bo bardzo lubię to miejsce na ziemi, ten region, w którym się urodziłem, w którym żyję (Polskę też). Stąd też uwzględniając zapisy „Strategii rozwoju województwa pomorskiego”, a także podmiotowo-personalistyczne widzenie mieszkańców ziemi pomorskiej, wraz z bogatą kulturą regionalną, pełnym szans położeniem geograficzno-przyrodniczym, za podstawowe cele polityki edukacyjnej w województwie pomorskim uznałem:

1. Wszechstronny rozwój mieszkańców Pomorza, możliwy dzięki zapewnieniu powszechnego dostępu do edukacji;

2. Przygotowanie do znalezienia się na rynku pracy poprzez zapewnienie wysokiego poziomu kształcenia i wychowania;

3. Dbałość o odpowiednią edukację obywatelską, regionalną i ekologiczną.

Wynikało to z przekonania, że przemianom społeczno-gospodarczym w Polsce musi towarzyszyć powszechna i dostępna dla wszystkich edukacja, kształtująca wszechstronny rozwój człowieka, jego tożsamość narodową i regionalną, szacunek i troskę o środowisko przyrodnicze. Tym samym szkoły (edukacja) powinny wychowywać młodego człowieka do życia w państwie demokratycznym, uczyć poszanowania prawa i wartości moralnych oraz dobrze przygotowywać do funkcjonowania w zmieniającym się i złożonym rynku pracy, a tym samym umożliwiać realizację aspiracji życiowych.

I dopiero do tak sformułowanych celów należy dobrać odpowiednie środki ich realizacji. Także partnerów, z którymi będziemy współpracowali w dążeniu do spełnienia. Bo potrzebne jest tworzenie przestrzeni DIALOGU, dawania poczucia podmiotowości mieszkańcom, ich reprezentacjom. Żeby mieli przekonanie, iż są równoprawnymi obywatelami. Wtedy wiemy, czego chcemy, do jakiego portu chcemy dopłynąć.

A podkreślając znaczenie edukacji regionalnej, pomocy środowisku rodzinnemu w kształtowaniu miłości młodych ludzi do swej małej ojczyzny, w żaden sposób nie ma to naruszać kształtowania patriotyzmu do kraju, języka, tradycji, w której żyjemy.

Ten szacunek dla małych ojczyzn był i pozostaje także dla mnie bardzo ważny. Jest, powinien być, jedną z podstaw nauczania szkolnego. Bo nauczanie, wychowanie są jak kręgi na wodzie, które poznaje dziecko, od sukni mamy i domu rodzinnego zaczynając. Zgadzam się ze słowami prof. Janusza Pasierba, iż „nie można tak naprawdę kochać dużej ojczyzny bez miłości do małej”. Poznawanie-miłość do małej ojczyzny ma być uzupełnieniem, a nie opozycją do tej dużej.

Szkoła, edukacja, to tradycja, wartości. Bez nich jest tylko szum…

Wojciech Książek

Ps. W załączeniu przedstawiam spis treści owego projektu strategii edukacyjnej. On stara się opisać sposób dochodzenia do realizacji postawionych celów, także od strony kosztowej. Ale najważniejszą jest energia obywatelska, którą mogą pobudzić, wyzwolić takie zadania. Nie poza, czy wbrew, a z… mieszkańcami… Podmiotowe traktowanie ludzi to podstawa.

1. Wstęp

2. Uwarunkowania polityki edukacyjnej w województwie pomorskim

2.1. Uwarunkowania wynikające ze strategii oraz innych decyzji samorządu

województwa pomorskiego

2.2. Uwarunkowania prawne

3. Podstawowe cele i zadania polityki edukacyjnej w województwie pomorskim

3.1. Wszechstronny rozwój i powszechny dostęp do edukacji

3.2. Rynek pracy i jakość edukacji

3.3. Edukacja obywatelska, regionalna i ekologiczna

4. Sposoby i miejsce realizacji polityki edukacyjnej w województwie pomorskim

4.1. Rola placówek edukacyjnych prowadzonych przez Marszałka Województwa

Pomorskiego

4.2. Znaczenie powołania wojewódzkiej rady oświatowej

5. Partnerzy w realizacji polityki edukacyjnej w województwie pomorskim

5.1. Jednostki samorządu terytorialnego – podstawowy partner w realizacji polityki

edukacyjnej

5.2. Znaczenie współdziałania z kuratorem oświaty

5.3. Nauczyciele, dyrektorzy, pracownicy wyższych uczelni – wykonawcy ale i

współtwórcy polityki edukacyjnej

5.4. Rola organizacji pracodawców i innych partnerów społecznych w rozwoju

edukacji

6. Harmonogram realizacji polityki edukacyjnej

7. Finansowanie zadań wynikających z polityki rozwoju edukacji w województwie

pomorskim

8. Podsumowanie – przewidywane efekty, czyli w stronę podmiotowości mieszkańców

Pomorza

Autor bloga

ksiazek

Wojciech Książek

Przewodniczący „Solidarności” oświatowej Regionu Gdańskiego, Wiceminister Edukacji Narodowej w latach 1997-2001

CS150MINIfot

Czas Stefczyka 150/2017

PDF (4,60 MB)

pobierz najnowszy numer
archiwum numerów

Facebook